Lange staarten als signaal

Mijlpaal bereikt

Als je mij jaren geleden had gezegd dat antibioticavrije varkens mogelijk waren, dat had ik je waarschijnlijk vreemd aangekeken. Maar kijk waar we nu zijn, welke stappen we hebben gemaakt in de varkenshouderij. Antibioticavrije varkens zijn inmiddels geen toekomstmuziek meer, maar realiteit. En daarom geloof ik ook in varkens met lange staarten.

Nee, we zijn nog niet zo ver dat we grote lichtingen ongecoupeerde varkens kunnen afleveren, maar op kleine schaal zien we dat het kan. En dat geeft ons het vertrouwen dat dit gaat lukken.

Het is voor ons inmiddels helder dat als de varkens voldoende comfort hebben, ze beduidend rustiger zijn en niet of minder gaan staartbijten. In onze kraamhokken en in de stallen van de vleesvarkens gaat dat al helemaal goed. In de stallen van de gespeende biggen zijn we nog niet zo ver. Daar gaat het de eerste weken goed, maar rond de vierde week, als de biggen rond de 25 kilo zijn, dan verandert hun mestgedrag. Dan komt er toch meer vervuiling in de hokken, waardoor het comfort in de stal daalt, de dieren onrustiger worden en meer geneigd zijn tot staartbijten. Met kleine lichtingen varkens, van zo’n twintig tot dertig varkens, kunnen we hier voldoende aandacht aan schenken en kunnen we de dieren uit elkaar houden, zodat staartbijten wordt voorkomen. Ook lukt het als je in een grotere lichting twee of drie varkens opneemt met intacte staarten.

Maar deze aanpak is voor de grotere lichtingen te intensief en niet werkbaar. Reden dus om de stallen aan te passen, zodat we op grotere schaal iets kunnen doen aan het mestgedrag van de dieren rond die cruciale leeftijd.

Maar naast de stal aanpassingen die we gaan doen zodra de vergunningen rond zijn eind april, gaan we onderzoeken of ook voor aanpassingen kunnen helpen om de dieren rustiger te krijgen. Er zijn inmiddels al proeven gedaan met voer, dat de dieren een meer verzadigd gevoel moeten geven.

Als we dan nog verder naar de toekomst kijken, dan hoop ik dat we op termijn het staartbijten ook kunnen gaan verbeteren door naar de afkomst van de dieren te kijken. Want nu we dit jaar zijn begonnen met het individueel registreren van de varkens met de RFID-chip, is ook couperen en staartbijten iets wat we kunnen bijhouden. Op dit moment zijn er nog te weinig aantallen om daar iets mee te doen, maar hopelijk verandert dat in de toekomst en kunnen we ook genetisch iets zeggen over de kans op agressie en daarmee staartbijten.

Wat in ieder geval duidelijk is, is dat we door moeten in onze zoektocht. Want varkens met lange staarten zijn een signaal. Een boerderij met varkens met lange staarten is een boerderij waar de dieren het goed hebben. Waar de dieren het naar hun zin hebben. En dat is niet alleen voor de dieren fijn, maar ook voor de boer zelf én voor de gezonde groei van het dier en daarmee de inkomsten van de boer.

Terug naar overzicht