Aan de keukentafel

Aan de keukentafel

Tijdens mijn studie diergeneeskunde had ik niet kunnen bevroeden dat mijn werk zich uiteindelijk vooral aan keukentafels zou afspelen. En dat ik het nog leuk zou vinden ook. Mijn missie is om varkens super gezond te krijgen. Daarvoor ben ik als extern adviseur betrokken bij Keten Duurzaam Varkensvlees. Samen met zo’n twintig boeren maken we de belangrijke stappen om het antibioticagebruik op hun bedrijven naar praktisch nul te reduceren. Dat doen we door ervoor te zorgen dat de varkens zo gezond zijn dat ze vrijwel nooit of zelden een behandeling met een geneesmiddel nodig hebben. Dit doen deze boeren vooral zelf. Door op allerlei manieren aan de gezondheid van hun dieren te werken. En ik mag ze daarin adviseren.

In 2011 begonnen we aan de eerste fase van dit project. Toen werkten er tien boeren mee. Met hun ging ik wel de stal in en keken we samen welke maatregelen zouden helpen om aan de gezondheid van de varkens te verbeteren. Daar kwamen een aantal belangrijke succesfactoren uit, zoals het belang van schoon en vers drinkwater, hygiëne, voeren op maat en het meerwekensysteem. Dat laatste wil zeggen dat er minder vaak biggen geboren worden, hierdoor kan de boer meer aandacht geven aan de biggen op het moment dat ze er wel zijn.

Met deze succesfactoren zijn we de tweede fase ingegaan van het project ‘antibioticavrije keten’. Nieuwe boeren sloten zich aan en gingen nu zelf aan de slag met de kennis uit fase één. Ze maken een plan van aanpak met hun eigen dierenarts, en andere belangrijke adviseurs, zoals de adviseur die het varkensvoer levert. Een plan dat voor iedere varkenshouder anders is, omdat geen bedrijf en geen boer hetzelfde is. Aan mij de schone taak om over hun schouder mee te kijken, ontwikkelingen inzichtelijk maken en hier en daar adviseren en bijsturen. Geheel onafhankelijk, zonder belang bij welke partij dan ook.

 ‘De deelnemende boeren gebruiken structureel minder antibiotica dan gemiddeld wordt gebruikt.’

En wat mooi is het om te zien hoeveel vorderingen we in anderhalf jaar al hebben gemaakt. De deelnemende boeren gebruiken structureel minder antibiotica. Je kunt zelfs zeggen dat ze vet lager zitten dan het Nederlands gemiddelde.

Eens in de zoveel tijd kom ik bij de boeren langs, zit ik samen met hen in de keuken en bespreken we de resultaten. Van te voren heb ik dan de cijfers van die boer bekeken. Ik concentreer me dan op alles wat met gezondheid te maken heeft. Dus wat is het werkelijk gebruik van medicijnen, en waarom het nodig was. Ik bekijk het sterftecijfer van de varkens en alles wat daar opvalt bespreek ik met de boer, zodat hij of zij eventueel kan bijsturen. Soms betekent dit dat ik de boer moet confronteren met wat er niet goed gaat, maar vaak kunnen we vooral kijken naar wat er echt werkt. En dat kan dus zonder een varken te hebben gezien. Ik concentreer me nu vooral op de man of vrouw achter de varkens. En dat doe ik met veel plezier.

 

Terug naar overzicht